دلمشغولی ها

کتاب

تاريخ و فرهنگ ايران در عصر انتقال از دوره ساسانی به دوره اسلامی. دکتر محمد محمدی ملايری

The Venture of Islam. Marshall G. Hodgson, University of Chicago Press, 1977

Shahrestani-ha i Eranshahr. Touraj Daryaee. Mazda Publishers, 2002

آهنگ

Crossroads, Eric Clapton, 2001

The Memory of Trees Enya, 1995

Films

باران: مجيد مجيدی

Russian Ark: Alexander Sukorov Russia/Germany/France, 2001

 

Thursday, January 29, 2004

قفقاز! اين چند روزه اگر اينور اقيانوس اطلس بودید، می ديديد که صحبت همه راجع به مراحل مقدماتی انتخابات ریاست جمهوری امریکاست. خیلی ها اصلا سر از این سیستم مقدماتی درنمیارند، و این مختص خارجی هايی مثل بنده و شما نیست. خود امریکايی ها هم صد در صد دستگیرشون نمی شه که قضیه چیه! توی زبون انگریزی امریکا، به اين مدل انتخابات اولیه می کن «کاکس» (بی ادب نباشید و کاف ثانوی رو به کسره بخونید!)، که به لهجه خودمون شبیه قفقاز می شه! به ظاهر، ماجرا از اين قراره که مردم يک ايالت که از اين انتخابات قفقازی دارند، یکروز بلند می شند و تشريف می برند که انتخاب خودشون رو در مورد اينکه چه کسی نامزد حزبشون در انتخابات باشه، بيان می کنند. خوب نامزد حزبی که در قدرته (در اين مورد، جناب جرج بوش و گله اطرافش و حزب جمهوری خواه) که معلومه. اينجا مسئله نامزد حزب دمکراته (برعکس نهند نام زنگی کافور!)، در نتيجه، اونهايی که هنگام ثبت نام برای رای دادن (بله، برای رای دادن بايد ثبت نام کرد که کسی دو دفعه نتونه رای بده)، خودشون رو دمکرات معرفی کردند، می تونند توی انتخابات قفقازی، به نامزد مورد علاقشون رای بدن. همين و همين! گذشته از ريشه اين رسم، جالبيش به حرفيه که نوآم چامسکی حدود يکسال پيش توی تلويزيون زد، وقتی که ازش در مورد اصلاح قانون انتخابات سوال کردند. چامسکی گفت که طوری که انتخابات فعلی پيش می ره، هرکس بيشتر پول داشته باشه و بتونه تبليغات تلويزيونی بخره و هو چو بازی در بياره، برنده می شه (نمونش جناب بوش کذايی). اما هدف اين انتخابات قفقازی در اصل اين بوده که گروههای مختلف هر منطقه، تصميم بگيرند که چه چيزی توی يک رئيس جمهور براشون مهمه، بعد نامزدها رو دعوت کنند که بياند و صحبت کنند و به سوالات اين گروهها جواب بدند. بعد هر گروهی تصميم بگيره که به چه کسی رای بده. اين حرف يعنی معنی واقعی تکثر عقايد و آرا، آرزوی همه مردم دنيا و کابوس همه سياستمداران. ريشه اين انتخابات قفقازی هم در همين طرز تفکره: اينکه رای مردم برای کسيه که به خواسته های مردم اهميت بده و بتونه اکثريت رو از خودش راضی کنه و انتظاراتشون رو برآورده کنه، نه مثل اين دمکراسی بی يال و دم و اشکم فعلی که نقدا" در اختيار اونهايیه که قبلا" پول خوبی جور کرده اند و دم افراد صاحب نفوذ رو ديدند. ما هم فعلا" مصداق اين بيت هستيم: چون ميسر نيست بر من کام او عشق بازی می کنم با نام او



. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .


Home