دلمشغولی ها

کتاب

تاريخ و فرهنگ ايران در عصر انتقال از دوره ساسانی به دوره اسلامی. دکتر محمد محمدی ملايری

The Venture of Islam. Marshall G. Hodgson, University of Chicago Press, 1977

Shahrestani-ha i Eranshahr. Touraj Daryaee. Mazda Publishers, 2002

آهنگ

Crossroads, Eric Clapton, 2001

The Memory of Trees Enya, 1995

Films

باران: مجيد مجيدی

Russian Ark: Alexander Sukorov Russia/Germany/France, 2001

 

Thursday, December 05, 2002

در راستای کور شدن چشم بعضی ها و برای خراب کردن عيد فطرشون، می نويسم! راستی، پست امريکا تمبرهايی چاپ کرده که روش به خط طغری، نوشته «عيد مبارک» و بالاش هم به انگليسی نوشته عيد. مثلا" خواستند بگن که ما به مسلمونها هم توجه داريم. اما نفهيدند که عيد يعنی جشن، حالا اين به مناسبت کدوم عيده؟ اخيرا" ملت راجع به اسلام و مسلمونی خيلی حساس شده اند. هرچقدر خرهايی مثل پت رابرتسون (آيت الله حسنی امريکا) و جری فالول، مزخرف راجع به اسلام بگن و تلويزيون و روزنامه ها به نحوی از انحا، فحش رو بکشند به روح و روان مسلمونا، مردم کوچه و خيابون بيشتر کنجکاو می شن. الان کتابخونه همين شهر فسقلی هم که من توش هستم، کلی کتاب راجع به اسلام داره، به علاوه يک کپی نو فيلم «محمد، رسول الله» آنتونی کوئين!



. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .


Tuesday, December 03, 2002

حسين آقای درخشان گفته که من اصلا" خيال تخته کردن رو به سرم راه ندم و از دور و برم بنويسم. دور و بر من چیه؟ همه دروغ و کلک. بی شوخی می گم. من الان امريکام. تمام تلويزيونها پر اخبار «جنگ»، جنگی که هنوز شروع نشده. همه دنبال اينکه ثابت کنند صدام جنايتکاره. اين چيزيه که ثابت کردن نداره، اونموقعی که سربازهاش توی خرمشهر خواهران من و شما رو بی حرمت کردند، اونموقعی که موشکهاش همکلاسی های من و شما رو کشتند و ناقص کردند، اونموقعی که بمب شيمياييش، فرزندان يک شهر رو به صورت تفاله های گوشتی در آوردند، ما اين رو اونموقع می دونستيم که صدام، جنايتکاره. اما، همون موقع، همين آقای دانلد رامزفلدی که الان کمر بسته که چه سازمان ملل اجازه بده چه نده، حمله کنه به عراق، به عنوان نماينده مخصوص آقای ريگان، قرارداد خريد همين موشکها و بمبها رو با صدام بست. حالا چطوره که اين آقا دلش برای ملت عراق سوخته؟ سه سال پيش، قبل از انتصاب آقای بوش به عنوان رئيس جمهور امريکا، آقايون چنی و رامزفلد، به همراه وولفويتز (نماينده شيطان روی زمين)، گزارشی رو توی مجله روابط خارجی امريکا (بهار 1999)، منتشر کردند که متنش اين بود که امريکا تا آخر سال 2010، به حضور تقريبا" 150 تا 200 هزار نفر سرباز در منطقه خليج فارس احتياج داره. اين آقايون خيلی ساده تعريف کردند که عراق و صدام، بهانه های خوبی برای توجيه اين عمل در اذهان عمومی است، اما هدف نهايی، حضور طولانی مدت در منطقه است، همونطوری که برای 60 سال گذشته، امريکا حدود 200 هزار نفر سرباز توی اروپا داشته. تمام اينها، ناديده گرفته می شه، مطبوعات و تلويزيون امريکا، برعکس اونی که به خورد همه داده اند، تنها بيانگر نظرات حکومت و اونهايی که نفوذ دارند هستند. بطور عام، سطح دانش سياسی و جغرافيايی مردم امريکا، بسيار پائين است. افکار عمومی خيلی راحت تحت تاثير تبليغات قرار می گيرند و از ته دل، باور دارند که بهترين رژيم سياسی دنيا را دارند و اين حکومت اصلا" دروغ نمی گه. تمام اينها يعنی کسانی که ابزار واقعی حکومت در امريکا رو در دست دارند، چه سازمان ملل و جوامع بين الملل تائيد کنند يا نه، برای هدف خودشون، به هر حال به عراق و بعد هم به هرجای ديگری که ميل داشته باشند حمله می کنند. دنيای ما خيلی راحت، و به دست همين چند نفری که سلاحهای کشتار جمعی، خبرگزاری ها، و حتی هاليوود رو در اختيار دارند، داره عوض می شه. (من چند روزی اينترنت نخواهم داشت، تا جمعه نمی تونم اينجا بنويسم)



. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .


Home